Fransa’daki Lübnanlılar seferber oldu

Orta Doğu’daki savaşın Lübnan’a da sıçraması ve saldırıların kitlesel yerinden edilmeye yol açması, Fransa’daki Lübnanlıları yeniden harekete geçirdi. Paris’in kuzeybatısındaki Puteaux’da bir otoparkın bodrum katında toplanan gönüllüler, Lübnan’a gönderilecek yardım kolilerini hazırlıyor. Devletlerin açtığı yıkımın ardından, yükü bir kez daha sınırların ötesine yayılmış aile bağları ve dayanışma ağları taşıyor.

Puteaux’da yardım hazırlığı

Küçük bir ekip, bağışlanan ürünleri kutulara ayırıyor. Lübnan Uzmanlar Forumu üyesi Kory Tahan, “Bize bağışlanan ürünleri yerleştiriyoruz. Görünüşe göre bunlar yara bantları” dedi.

Ağırlıklı olarak diaspora içindeki iş insanlarını bir araya getiren ve 22 binden fazla üyesi bulunan forum, normalde ekonomi ve istihdam konularında çalışıyor. Ancak savaşın başlamasıyla birlikte yönünü yeniden acil yardıma çevirdi.

Forum Başkanı Nada Chehab, “Biz normalde ekonomi ve istihdam konularında çalışıyoruz ama kendimizi böyle bir durumda bulduğumuzda kolları sıvayıp işe koyuluyoruz” dedi.

Yardım ağı yeniden devrede

Kuruluş, savaşın başlamasından bu yana çeşitli sivil toplum örgütleriyle birlikte yardım topluyor. İlk sevkiyatın 10 gün önce Lübnan’a ulaştığı, kolilerde temel gıda ürünleri ile ilaçların yer aldığı belirtildi.

Chehab, “Burada satın alınamayan şeyleri gönderiyoruz. Geçen sefer çöpe atılan şeyleri yeniden göndermenin pek anlamı yok” dedi.

Bu, grubun ilk büyük yardım çalışması değil. Tahan, yaklaşık iki yıl önce de İsrail’in Güney Lübnan’a yönelik saldırıları sırasında benzer bir çalışma yürüttüklerini belirterek, “Aşağı yukarı aynı şeyi yapmıştık. Bu da bir başka şiddet eyleminin, bir başka savaşın, bir başka sonucuydu” dedi.

Grup daha önce de Covid-19 salgını sırasında ve 2020’de Beyrut Limanı’ndaki patlamanın ardından benzer insani yardım çalışmaları düzenledi.

“Ne olduğu bile bilinmeyen bir savaş”

Gönüllüler için mesele yalnızca Lübnan’daki insanlar değil. Diasporaya dağılmış ailelerin parçalanmış gündelik hayatı da bu savaşın doğrudan parçası hâline gelmiş durumda. Bir yanda Beyrut’taki yakınlar, öte yanda Körfez ülkelerine dağılmış çocuklar ve akrabalar var. Haber akışını takip etmek, telefon beklemek, her saldırı haberinde yeniden yoklama yapmak günlük hayatın parçasına dönüşmüş durumda.

Chehab, “Bu artık daha önce gördüğümüz savaşlara benzeyen bir savaş değil. Kimse neden bunların yaşandığını bilmiyor” dedi.

Turizm sektöründe çalışan ve gönüllü olarak destek veren Artemis Kairouz da dağılmış ailelerin taşıdığı kaygıyı, “Bizim kaygımız sadece Lübnan’daki Lübnanlılar için değil. Biz diasporası olan bir ülkeyiz. Benim bir kızım Doha’da, diğer kızım Dubai’de. Ailemin geri kalanı Lübnan’da. O yüzden bütün gün haber dinliyorum. Bir şey olur olmaz herkesi arayıp duruyorum; ‘beni ara, her şey yolunda mı?’ diye. Uyuyamıyorsun, çünkü bilmiyorsun. Bu, hiçbir anlamı olmayan bir savaş” sözleriyle anlattı.

Kutuların üzerindeki not

Gönüllülerden Mona, her kutunun üzerine Arapça birkaç satır yapıştırıldığını söyledi. Kuruluşun logosunun altına yazılan mesajın, yardım kadar önemli olduğunu vurguladı.

Mona, “Oraya ne yazdığımızı biliyor musunuz? ‘Bugün her zamankinden daha fazla yanınızdayız.’ Bizim mesajımız bu” dedi.

Bu mesajın da yer aldığı yardım kolilerinin yaklaşık iki hafta içinde deniz yoluyla Beyrut’a ulaşması bekleniyor. Savaşın ortasında en somut gerçeklerden biri ise, insanların birbirine ulaşmak için kurduğu bu dayanışma hattı olarak öne çıkıyor.