Faruk Karakaş yazdı... Mainz dolu biz boş

Mainz, Almanya’nın batısında yer alan yaklaşık 230 bin nüfuslu bir şehir. Bu şehrin 33 bin kapasiteli bir stadyumu var. Takımı Mainz 05 ise Bundesliga’da alt sıralarda ve kümede kalma mücadelesi veriyor. Normal şartlarda bu tablo, boş tribünleri çağrıştırır değil mi? Ama hayır; Mainz 05 neredeyse her maçını kapalı gişe oynuyor.

Şehir nüfusuna oranladığımızda ortaya şöyle bir tablo çıkıyor: Mainz’ta yaşayan her 6-7 kişiden biri maç günü stadyumda. Bizde ise 6 milyonluk başkentte, koskoca kulüpler boş tribünlere oynuyor. Sonra da dönüp “futbol ülkesiyiz” diyoruz.

Elbette taraftarların kulübe olan sevgisi en büyük faktör. Almanya’da futbolseverlerin en belirgin ortak özelliği, yaşadıkları şehrin hatta kasabanın takımını desteklemeleri. Ancak meseleyi sadece “taraftar kültürü” ile açıklamak kolaycılık olur. Çünkü dış faktörler de bir hayli belirleyici konumda.

Örneğin Mainz 05’in stadı şehir merkezine yalnızca 5 kilometre uzaklıkta. Otobüs, tramvay… Hepsi kolay, hepsi ulaşılabilir. Maç günleri bilet sahiplerine ücretsiz ring seferleri bile var. Yani kulüp, taraftarını stada çağırıyor. Bizde ise özellikle büyük şehirlerde stada gitmek çoğu zaman bir mücadeleye dönüşüyor. Trafiği, yolu, dönüşü derken futbol, keyif olmaktan çıkıyor.

Bir diğer önemli başlık bilet fiyatları. Mainz 05’te biletler 25 Euro’dan başlıyor. Ayakta izleme tribünlerinde bu rakam 16 Euro’ya kadar düşüyor. Yani futbol, her gelir grubundan insan için ulaşılabilir.

Bizde ise durum tam tersi. Satın alma gücü her geçen gün düşerken, bilet fiyatları istikrarlı biçimde yükseliyor. Tablo bu olunca da tribünler boş kalıyor.

Özde sürekli geriye giden, sözde hep gelişen futbolumuzda; kötü zeminler, passolig dayatması, futbola olan güvenin azalması ve ekonomik sıkıntılar derken tribünler sustu. Tribünler sustukça futbol da sustu.

Kaybettiğimiz şey sadece tribünler değil, futbolun ruhu. Mainz dolu, biz boş. Ama soran olursa, hâlâ “futbol ülkesiyiz.”

Faruk Karakaş
Avrupadan Spor Editörü